Sunday, May 6, 2012

Bilog na naman ang buwan la la la la

gusto ko rin nang ganito.

 yung tipong makikita mo yung buwan nang pag-kalapit-lapit, you can almost touch it. panagarap. pramis gusto ko maranasan to. :))

tapos, sa pagsulyap sa malaking buwan, kasama ko 'yung pinakamamahal ko. magkahawak kamay.  pangarap. mananatili muna itong pangarap.

pero ayos lang. madali na rin naman yun. :) i'm sure.


sa ngayon, ang buwan para sa akin ay simbolismo ng mga pangarap ko sa buhay. hindi yung tipong "suntok sa buwan" ha kundi yun bang, abot-kamay. kaya nga gusto ko malapit sa buwan.:D 'Yung mga pangarap ko magiging abot-kamay na rin. ilang buwan o ilang taon na lang, alam ko, lahat 'yun makukuha ko.

samantala, kelangan ko muna mag=ayos ng pag-aral. yep. MAG-AYOS. medyo magulo na kae.:D hahaha. saka kelangan ko rin muna ayusin buhay ko. medyo magulo na rin.:D kelangan pagbutihin ang ACADS. umiwas muna a maling imluwensya. pero kailangan ding panindigan yung sa PILLARS stuffs. kasi yun na nga lang nagbibigay buhay sa black and white kong buhay. LOVELIFE? pheeeewwww. :D hahaha. klimutan na rin muna. ansakeet eee. :D hahha saka mahirap na, i might mess up. e, ako na lang nga nag-iisang anak, papalya pa?! no way! kaya dapat galingan ko. competition ba. hehe. mahira din kasi na walang ibang nakikta kasi ikaw lang. kaya, lahat, syo na! pagmamhal, galit, utos, sermon. wal man lang k-share.:D hahaha pero ayos lang. bawi naman sa ibang bagay. masaya pa rin kasi marami rin naman akong kaibigan.

for the mean time, mukhang kelangan ko ng maligo. amoy alas sais na ng gabi samantalang alas kwatro pa lang.: tapos mamaya, parang soap opera lang, manonood ako ng BUWAN.

paano nga ba?



oh. this song. nakakainis na nakakatuwa na nakakasad. well, more of nakakasad. :'(

Paano Sasabihin – Join The Club
Ilang saglit sa isipan, biglang wala ka na
Ang panaginip ay hindi pala tunay
At pano maitatangi, hinahanap pala
Sana’y madama muli ang sandali

 Chorus
Paano sasabihin sa iyo
Ililihim ko pa ba
Paano kung mayroon ka ng iba
Malilihim ko pa ba

Nilalayo ang isipan, ayaw ng balikan
At bakit ba kay kulit, hindi naman maiwan
Ilang saglit sa isipan at parang kay tagal
Sana’y madama muli ang sandali

Paano sasabihin


Listen to Songs: http://videokeman.com/jointheclub/paano-sasabihin/#ixzz1u4aFT7Kp

Tuesday, May 1, 2012

:')

IRONIC, happy pero crying. hahaha.it's either nababaliw na o tears of joy. 



andaming issues. wala na naman mashare'an na tipong di mo mafefeel na sa loob loob nila, "eto na naman magkekwento si yhen ng mga bagay na walang kakwenta kwenta." hirap kasi minsan feeling ko, i'm not making sense at all (idea from jheaz :D) and no one helps you to make any sense. wlang kakwenta2 na ang mga bagay. superficial na ang lahat. feeling ko lahat ng ginagawa ko mauuwi sa wala. VAIN. all done in vain. feeling ko, wala akong nagagawang tama. feeling ko ang babaw kong tao. feeling ko balewala. kaya ansarap matulog ee. ung tipong di ka na magigising. kasi pakiramdam ko, wala rn namang manghihinayang pag nawala ako. i'm just a dot in an infinite-sized piece of paper.it's as if nobody cares. pathetic. nagseself-pity na naman ako.


woooohhooooo! 

OPTIMISTIC LEVEL UP!





maganda ang buhay! at ayos lang din na mag-isa ka paminsan-pinsan. you get to know yourself better, find time for other things, you get to know more people, you find other interests, and you somehow forget the things you should not remember.

maganda ang buhay!
kasi may pamilya akong buo.
kasi may mga kaibigan akong literal na geographical distance na mahigit kumulang 25km lang ang pagitan.
dahil hinhintay ko na lang ang tamang oras at panahon para magkasama kami. dalawang taon? kayang kaya! :D
kasi marami akong oras para s sarili at para gawin yng mga bagay na gusto ko.



maganda ang buhay!

DAHIL BUHAY PA AKO. :)